#!suffre#trp-gettext data-trpgettextoriginal=0#!trpen#Votre panier est vide.#!trpst#/trp-gettext#!trépina#
Ons Verhaal
Een vraag die niemand stelde
België is een land van klei. Ze zit onder onze voeten, in onze bakstenen en onze dakpannen. Toch vonden we nergens huidverzorging met Belgische klei. Dus gingen we zelf op zoek.
Het begin
Altijd ideeën. Tot nu.
Wij zijn Ana en Sam, twee dertigers uit Gent.
Ana is laborant, met een grote interesse in huidverzorging: wat erin zit, en vooral wat het doet. Sam heeft altijd een ondernemende geest gehad, en heeft Ana met die microbe aangestoken.
Samen hadden we altijd ideeën, en we wilden ooit zelf iets uit de grond stampen. Maar het kwam er nooit van. Tot nu.
Onze huid
Te agressief, of te zwak
Sam heeft sinds zijn puberteit last van acne, en nog altijd geregeld van plaatselijke puistjes. Ana heeft een huid die snel rood wordt. De producten die we probeerden, vonden we vaak te agressief, of net te zwak, ondanks de grote beloftes op de verpakking.
Toen Sam zijn toevlucht zocht in Koreaanse huidverzorging, vond Ana dat hij het niet zo ver moest zoeken. Wij leven hier. Waarom dan niet kijken naar de mineralen en planten die hier groeien?
Zo ontstond onze vraag: had iemand ooit onderzocht of Belgische klei bruikbaar is in huidverzorging? Het antwoord was nee. Belgische klei gaat naar de baksteenindustrie, of dient als aanvulgrond. Voor de huid had niemand er ooit naar gekeken.
Maar waarom eigenlijk niet?
Je hoeft het niet zo ver te zoeken.
Ana
De zoektocht
Een studie, omgekeerd gelezen
We vonden een studie die de Belgische kleien systematisch in kaart bracht: een doctoraat aan de Universiteit van Luik, over een twintigtal afzettingen. Het ging over bouwblokken van samengeperste aarde, niet over huidverzorging. De onderzoeksgroep bezorgde ons de volledige thesis, met alle meetresultaten.
Daarin zat ons belangrijkste inzicht. Wat voor een bouwblok een gebrek is, te fijn en te weinig zand, is voor een masker net wat je zoekt. We moesten de studie omgekeerd lezen.
We zochten de klei met zo weinig mogelijk organisch materiaal, zo fijn mogelijke korrels, en zo weinig mogelijk kans op zware metalen. Zo kwamen we in Transinne terecht. De klei uit Libin, waar Transinne deel van is, gaf in de studie een van de zwakste bouwblokken. Op onze criteria scoorde ze het hoogst.
Wat voor een baksteen een gebrek is, is voor een masker net wat je zoekt.
De eerste proef
Een hamer in de tuin
Na een paar mails bezorgde de geoloog van de groeve ons drie zakken klei. De eerste stap zetten we thuis, in de tuin: de brokken verfijnen met een hamer.
Dan kwam de vraag of het project kon bestaan. Een eerste screening moest het uitwijzen: geen zware metalen, geen vezels zoals asbest, en kon een scheiding met lucht het aandeel kaoliniet in de fijne klei verhogen, en het aandeel zand verminderen?
Daarna volgde een eerste proef om de klei te scheiden, en lieten we beide delen analyseren: op microbiologie, korrelgrootte en samenstelling. Onze klei is geen zuivere kaoliniet. Er zit zand tussen, en dat scheiden we eruit. Wat overblijft, is een fijne, zachte klei. En het grovere deel bleek geschikt voor een scrub.
Vue d'ensemble, réalisé avec l'IA
Onze formules
Wat erin zit, moet iets doen
Wat ons stoorde aan veel bestaande producten: ze worden gebouwd rond marketing. Met ingrediënten die goed klinken op het etiket, maar in een dosis die te laag is om te werken. Of die in een masker zitten dat je na tien minuten afspoelt, en daar weinig kunnen doen.
Andere bevatten veel allergenen, zoals parfum. Of ze zijn zo agressief dat je huid na een masker strak aanvoelt, in plaats van zuiver en ontspannen. En vaak beloven ze meer dan ze waarmaken.
Daarom bedenken we onze formules zelf, samen. We kiezen elk ingrediënt om wat het doet voor je huid, op basis van wat het onderzoek over zijn werking zegt, en in de dosis waarin het werkt. Elke formule heeft ook ingrediënten nodig die haar stabiel en houdbaar maken. Die houden we tot het minimum.
We stelden ons ook nog een andere vraag. Als klei in een masker zo goed reinigt, waarom zie je ze dan zo zelden in een reiniger of een scrub? Het bleek uitstekend te kunnen, dus ontwikkelden we ze er meteen bij. In onze reinigingsgel neemt de klei overtollig talg en vuil op, zodat de gel zelf milder kan reinigen. En de scrub gebruikt het grovere deel van dezelfde klei.
Zo vonden we ook elk ons eigen masker. Het Clarifying Clay Mask is gemaakt voor een huid zoals die van Sam, het Soothing Clay Mask voor een huid zoals die van Ana. En het Radiance Clay Mask gebruiken we allebei graag tussendoor, om af te wisselen.
Na een masker moet je huid zuiver en ontspannen aanvoelen, niet strak.
Ana et Sam
Van een vraag tot een merk
Wat begon met een eenvoudige vraag, werd een zoektocht door de Belgische bodem, en uiteindelijk zes formules. En we zijn nog maar net begonnen.
Ana et Sam
Fondateurs de TERRE BELGE